|
از پلنوم شورای
مرکزی اتحاد فدائیان کمونیست به رفقای حزب کمونیست ایران و
رفقای «فراکسیون فعالیت بنام کو مه له»
رفقا با درود
اختلافات فیمابین شما دراجلاس پلنوم سازمان ما مورد بحث
قرارگرفت
تحولات درون حزب کمونیست ایران و مباحثی که در مورد اختلافات
موجود منتشر شده است ما را بر آن داشت که به مثابه بخشی از
جنبش کمونیستی ایران در مورد این مسایل نظر خود را به شما
اعلام کنیم.
اجازه دهید پیش از هر چیز در مورد تصمیم رفقا مبنی بر علنیت
این بحثها به شما تبریک بگوییم. واقعیت این است که این مباحث
اگرچه در چهارچوب اختلافات تشکیلاتی بیان میشوند، اما طبیعتا
زمینه سیاسی و نظری دارند و امکان ارائه بحث به شکل علنی هم
این امکان را به رفقای درون تشکیلات حزب کمونیست ایران میدهد
که تجربیات و نظرات خود را به شکل شفاف و علنی با سایر فعالین
جنبش کمونیستی در میان بگذارند و هم به سایر نیروهای جنبش
کمونیستی ایران این امکان را میدهد که با شرکت در بحثهایی که
مستقیم و یا غیرمستقیم در سرنوشت جنبش چپ و کمونیستی ایران
تأثیرگذار است شرکت کنند.توصیه و تاکیدرفیقانه ما این است که
درحل اختلافات فیمابین خود علنیت مباحث وبرخورد آزاد آرا
واندیشه ها را ملکه ذهن خود قرارداده و دراین شرایط حساس کشور
ومنطقه ازهرگونه تنش وبرخوردی که دشمنان جنبش انقلابی در
کردستان وسراسرایران را خوشحال کرده و میان کارگران وتوده های
زحمتکش مردم تخم تفرقه بدبینی و بی اعتمادی بکارد جلوگیری
کنید.
نخست خطاب ما به رفقای فراکسیون فعالیت بنام کومهله
بنظرمانقد شما به حزب کمونیست و جمعبندی شما در مورد فعالیت
به نام کومهله با توجه به اسناد منتشره ازسوی شما از زاویه
تئوریک دستاورد جدیدی دربرنداشته است. شما در بحثهایتان تا
کنون حتی نسبت به انتقاداتی که در مورد پروسه تشکیل حزب
کمونیست ایران از سوی سایر جریانات درون جنبش کمونیستی ایران
مطرح شده است، سکوت کردهاید. بخش اعظم آنچه که شما تا کنون
منتشر کردهاید متأسفانه بیشتر تکرار انتقاداتی بوده که قبلا
بخشهایی که در طی سالهای گذشته از حزب جدا شدهاند – و پس از
آن با کمونیسم وداع گفتهاند – مطرح کردهاند ، غلبا بر اساس
یکسری انتقادات تشکیلاتی بدون ارائه بحث نظری وسیاسی . این
شیوه انشقاقات مکانیکی هم تا کنون نه برای این جریانات دستاورد
سیاسی داشته و نه راهگشای مشکلات جنبش کمونیستی و چپ چه در
کردستان و چه در اقصی نقاط ایران بوده است.
البته ما بر این باوریم که اگر شما نظرات یکی از این گرایشات
موجودرا درست میدانستید حتما میتوانستید خود را به آن
گرایشات پیوند زنید و اگر چنین نکرده و نمیکنید از این روست
که در تعریفی که از ماهیت خود به عنوان سوسیالیست دارید و
ماهیت این جریانات جدا شده از حزب کمونیست تفاوت قائل هستید.
این نکته ارزندهای است که به نظر ما باید در پلمیک و مباحث
نظری مورد توجه قرار گیرد.
در عین حال عدم ارائه تحلیل و نقد مشخص از سوی شما در مورد
مسایل مورد بحث امکان محک زدن نظری نقد شما را فراهم نمیکند.
اگرچه بحث شما در مورد دستاوردهای حزب کمونیست ایران و
قابلیتهای آن برای سازماندهی جنبش کمونیستی ایران در قیاس
سراسر ایران و مقایسه با تواناییهای کومهله در سازماندهی
فعالین جنبش کمونیستی در کردستان میتواند درست باشد اما
مادامیکه مشخص نکنید گسست کومهله از حزب و احیانا انحلال حزب
کمونیست ایران به چه طریق میتواند به تقویت جنبش کمونیستی در
ایران و یا کردستان بیانجامد، و شما کدام راهکار را در نظر
دارید که پیشبرد آن با فعالیت در حزب کمونیست ایران مغایرت
دارد، برای ما و سایر فعالین جنبش که از بیرون نظارهگر
اختلافات شما هستند، علامت سئوالات بسیاری وجود خواهد داشت.
ما بر این باوریم که طرح بحث و پیگیری آن از سوی شما چنانچه در
مجرای نقد گذشته به منظور رفع نقایص و نارساییها باشد
میتواند در تقویت جنبش کمونیستی و چپ ایران ونیز وحدت صفوف
کومه له قرار گیرد .
رفقای حزب کمونیست ایران!
برای تلاش شما درجهت استحکام تشکیلات حزب کمونیست ایران به
مثابه یکی از سنگرهای مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی و نیز یکی
از پایههای مبارزه برای سوسیالیسم در ایران احترام قائلیم
.کاملا آشکار است که در پی انشعابات و انشقاقات حزب طی دو دهه
گذشته انواع گرایشاتی که با ادعای گسست از کومهله و یا رجعت
به آن از حزب جدا شدهاند یا به سوسیال دموکراسی درغلطیدهاند
و یا به ناسیونالیسم کردی. از این زاویه برای ما بخوبی روشن
است که حفظ حزب و حفظ کومهله و حفظ ارتباط تشکیلاتی بین این
دو بخودی خود نوعی پایداری نظری و تشکیلاتی در مقابل
رویزیونیسم بشمار میرود .
در عین حال این نکته را نیز نمیتوان کتمان داشت که حزب
کمونیست ایران به مثابه تشکیلات در ایجاد پیوند ارگانیک با
سایر بخشهای جنبش کمونیستی ایران و پیش برد وحدت تشکیلاتی در
این جنبش ناتوان بوده است و تحت فشار گرایشات کردی و
نوآوران!سوسیالدموکرات که با سنتی خواندن سایر بخشهای جنبش
کمونیستی ایران وتحریف تاریخ مبارزاتی آنان از وحدت صفوف
کمونیستها جلوگیری میکردهاند، از تلاش بمنظور سازماندهی جنبش
کمونیستی در عرصه سراسر کشور و پیگیری امر وحدت کمونیستها
بازمانده است.
به دید ما رهبری کنونی حزب اگر با این گرایشات تسویه حساب قطعی
نکند ودرعین حال نطرو برنامه عملی مشخص حود رابرای اقدام در
راه وحدت جنبش کمونیستی در سراسر ایران ارائه ندهد وبه سهم خود
دراین راه گام برندارد، همواره از سوی نیروهای تشکیلاتی در
مورد ضرورت حفظ دو تشکیلات که هر دو تنها در کردستان بطور عمده
وجود دارند زیر سئوال خواهد رفت.
رفقای فراکسیون فعالیت بنام کومهله و رفقای حزب کمونیست ایران
همه ما واقفیم که جامعه ایران آبستن تحولات انقلابی است و نقشی
که جنبش کمونیستی و کارگری ایران در این تحولات میتواند ایفا
کند، بسته به میزان انسجام نظری و تشکیلاتی آن دارد. امیدواریم
که اولا نحوه برخورد وحل اختلافات فیمابین شما مسیری را طی کند
که به جای دامن زدن به اغتشاش فکری وپراکندگی تشکیلاتی به
انسجام نظری و استحکام تشکیلاتی دردرون شما بیانجامد ودرثانی
گشایش مباحث دراین باره و برمبنای وضعیت واقعی جنبش طبقه کارگر
وتوده های مردم زمینه ای را فراهم نماید که بتوانیم در کنار
هم بر مشکلات تشکیلاتی و نظریای که بر سر راه وحدت کمونیستها
درسراسر ایران مانع ایجاد کرده فائق شویم و وظیفه خود را در
قبال جنبش کارگری، جنبش ملیتهای تحت ستم در ایران، جنبش زنان و
جنبشهای اعتراضی دانشجویان و جوانان ایفا کنیم. و امیدواریم
که بحثی که درون حزب آغاز شده به جای تضعیف حزب وکومه له و
تفرقه بین نیروهای سوسیالیست و کمونیست به تقویت حزبیت و وحدت
گستردهتر کمونیستهای ایران بینجامدو صفوف کومله رانیز برای
انجام وظایف تاریخی خود منسجم تر ومتحدترکند. باردیگر دربرخورد
به اختلافات و پی گیری مباحث نظری، شما را به خویشتن داری
بیشتر و علنیت مباحث ودرنهایت تعیین تکلیف متمدنانه
فرامیخوانیم.
با درود مجدد به شما
پلنوم 26 شورای مرکزی سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
بهمن 1387
آخرین مطالب
|