|
حق با ما بود !
آريوبرزن داريوش
درطول ايامي که نمايش انتخابات دهم رياست جمهوری رژيم ولايت
فقيه بصحنه ميآمد دوباره پسمانده های آناني که با تکيه بر
احساسات کاذب و باصطلاح روشنفکرانه خويش وفراهم ساختن تئوريهای
پوچ و بی پايه، ملت ايران رادر سال 1357 به دام اين مفعولان
تاريخ 1400 ساله اسلامی انداختند،بپا خاسته و به بهانه حمايت
ازحرکت ورشکسته اصلاح طلبی در ايران مردم رامجدداً به شرکت در
انتخابات پوشالی حکومت ترغيب نموده تا بار ديگرزمينه های فريب،
دلسردی و نااميدی از مبارزات ملی
را
درمردم مهيا وگرمی بازار تبليغاتی رژيم مردم فريب را بيشتر
فراهم نمايند.
جو سازی و توجيهات بی پايه اين آتش بياران معرکه متاسفانه اين
فرصت دموکراتيک را از عوام مردم سلب مينمايد، که بيانديشند ،
که هر فرد بايد شخصاً با بکارگيری خرد ، تفکرو قدرت تشخيص خويش
به تصميم گيری برای انجام هر امری مانند انتخابات بپردازد. اين
فريبکاران هيچگاه به سئوالات اساسی قربانيان تصميمات نابخردانه
خوددر اينخصوص پاسخی درخور نداده اند که آيا، وظيفه بهترين
رئيس جمهور در نظام جمهوری اسلامی حاکم برکشورمان جز حفظ وتلاش
برای بقای رژيم چپاولگر و زورگو چيز ديگری است؟ آيا افرادی که
حکومت از صافی شورای نگهبان قانون اساسی رد ميکند اصولاً با
يکديگر تفاوت ماهوی در انديشه و عمل دارند؟
شرکت و يا عدم شرکت ، انتخاب وياعدم انتخاب مردم در دوران سی
ساله استقرار اين حکومت آيا تغيری حتی کوچک بنفع مردم در
کشورمان ايجاد نموده است؟ انتخاب احمدی نژاد در سال 1384 توسط
رهبر وبرخلاف خواسته مردم چه دستاوردی در چهار سال گذشته برای
ملت جز توسعه فقر ، بيکاری و فحشا ، شکست برنامه های اقتصادی
دربهترين و بالاترين دوران درآمد ملی از فروش نفت بشگه ای 125
دلاروهمچنين بی آبروئی جهانی برای ملت داشته است. درکارنامه
چهار سال گذشته اين رئيس جمهورچه دگرگونی نسبت به عملکرد
ديگرهمپالگيهايش در سی سال گذشته جز افزايش بی اعتباری در صحنه
بين المللی و نشان دان کشور بعنوان **آموزش دهنده و حامی
تروریست ها**ئی چون حماس و حزب الله و جهاد اسلامی وامثالهم
مشاهده ميشود؟ چرا کسانيکه خود را از زمره مخالفان اين حکومت
تلقی مينمايند وصرفاً با برقراری احتمالی نظام پادشاهی مشروطه
در ايران مخالفند و بدين استراتژی باطل رسيده اند ، که اگر به
تلاش برای سرنگونی رژيم بپردازند و پس از آن به رفراندوم مردمی
برای تعئين نظام آينده کشور گردن نهند، انجام اين امرآنان را
از رسيدن به هدفهای ايدئولوژيک مورد نظرشان دور مينمايد و بدين
دليل به اين جمعبندی غلط رسيده اند، که با حمايت از باصطلاح
جنبش پوشالی اصلاح طلبی تداوم يک نظام جمهوری را بهبود بخشيده
و به آمال خود تحقق ميبخشند. اينان بدون نگاه و توجه بعملکرد
اين حکومت مافيائی هرچهار سال با گرم کردن تنور رژيم مانند
دوران خاتمی و اکنون در ايام اين انتخابات ،ياس و سرخوردگی ،
بی تفاوتی ودلسردی از تحول و دگرگونی را در بين ملت توسعه داده
وبا ريختن آب بآسياب دشمن ماندگاری آنرا تداوم ميدهند. چگونه
است که اتحاد جمهوری خواهان ايران و هم انديشان آن به بررسی
وتجزيه وتحليل ريشه ای اصول قانون اساسی رژيم نپرداخته تا درک
نمايد که در چهار چوب اين حکومت نمی توان انتخابات آزاد برگزار
نمود و اصلاحاتی بمعنی واقعی کلمه انجام داد؟
وشرکت بی ثمر در انتخابات پوشالی آن برای ملتی که برپايه اين
قانون اساسی اصلاً فاقد حقوق شهروندی است ، اصولاً نتايجی
ملموس ببار نخواهد آورد. اين باصطلاح مخالفان بايد بدين يقين
درست برسند که ، در نظام ولائی دينی حاکم بر ايران امکان دست
يابی به دموکراسی بهيچوجه ميسر نمی باشد. آنانکه امروز کودتای
ننگين رژيم برعليه اراده مردم ومهندسی انتخابات و مخدوش نمودن
آرای ملت را شکست الفت سياسی مينامند بدانند ، که هيچ دوستی و
الفتی سياسی فيمابين مخالفين اصيل و پايمرد با اين نظام جاعل ،
دروغگو ، ضدمردمی و ايران ستيز وجود نداشته که اينک بشکست
نشسته باشد ، ملت ايران با شناخت ريشه ای از عملکرد شعبده
بازانه و فريبکار اين ملايان و نوچه های بی شرم آنان و همچنين
آگاهی از سياستهای باژگونه و گندم نمائی ، جوفروشی ، بماهيت
پليد آينان پی برده وبدين يقين رسيده اند که جز با سرنگونی اين
حکومت از طريق مبارزات پيگير مدنی ورسوا نمودن رژيم درصحنه بين
المللی راه چاره ديگری برای ملت در حصول به ايجاد دگرگونی و
نجات مملکت وجود ندارد.
یکی از علل عمده عدم شرکت نیروهای اصيل سیا سی ، آزادیخواهان
ودمکراسی طلبان در انتخابات نمايشی برگزارشده تا کنون در
جمهوری ولايت فقيه بعلت عدم اطمینان به سلامت اعلام آرای شرکت
کنندگان ميباشد که اخيراًنيز برای چندمین بارصحت اين مدعا به
اثبات رسیده است ، که اين نظام بهيچوجه اجازه نخواهد داد تا
جامعه ایران به شیوه دمکراتیک و منطقی اصلاح گردد.
همانطوريکه در نوشتار گذشته ذکر گرديد، نبايد از نظر دور داشت
که رژيم جمهوری اسلامی يک مجموعه بسيارخودکامه و بسته مذهبی
«توتاليتر» است که درآن پارامتر مذهب اساس و بنيان حکومت را
تشکيل داده ودر حقيقت مبنای اعتقادی کليه دولتمردان همه
جناحهای درون حکومتی است. اين فاکتور همواره در
طول تاريخ مانع تحقق هدفهای مترقی و مدرن درايران بوده و عدم
حصول به تامين خواسته های ملی مردم رابدفعات سد کرده است.
همه آن کسانی که بوطنشان عشق ورزيده و با تداوم اين حکومت ضد
ايرانی، که ادامه اش بجز نابودی واضمحلال کشورنتايجی ببار
نخواهد آورد، مخالفند، موظفند دراسرع وقت زمينه های تشکيل يک
جنبش ملی ،فرايدئولوژيک و فراجناحی را ساماندهی نمايند تا با
تجميع همه نيروهای آزاديخواه ووطن دوست به رهائی کشورمان اززير
يوغ اين نابکاران اقدام و به ساختن دوباره ميهنمان همت گماريم.
23 خرداد 2568
www.sarbazan.org
آخرین مطالب
|
